آسمان آرام است

 و نسیم

بوی چوب خیس و

خاک باران خورده را

به سویم می آرد.

در چشمان تو اما٬

آتشی جاریست

نمی دانم دل

به امنیت دستانت دادم

یا آن را

به حرارت نگاهت

سپردم

اندوه من٬

خواب شدگی آگاهانه توست

از بی برگی پاییزی

تورا

گریزی نیست

بیم من

بی باری تو

در بدو بهار است

بودنت شيرين است 

انتظار براي تو شيرين تر 

و پرسه زدن در پس کوچه خاطرات

چون رقصي عارفانه

در جستجوي آغوش تو

از کنج دلتنگي ها